Głęboka praca

Moje uczciwe maksimum to jakieś 40 minut prawdziwego skupienia. Nie dwugodzinne mnisie sesje z książek o produktywności. Czterdzieści minut, a potem mózg chce kawy i popatrzeć przez okno.

Dlatego nie planuję już pod liczbę na zegarze. Po prostu go włączam.

Włącz zegar, nie plan

Prawie zawsze używam trybu Flow. Liczy w górę, więc nie muszę z góry decydować, czy to robota na 25 czy na 50 minut. Włączam, pracuję, a jak skończę, zatrzymuję.

Wybierz zadanie. Zwykle to dzisiejsza ropucha, czyli to, którego wolałbym uniknąć.
Wybierz aktywność. Praca do większości rzeczy albo własna.
Kliknij Start.

Najszybciej: stuknij ▶ na karcie zadania. Albo przytrzymaj ikonę aplikacji › Start flow (iOS) lub Start pomodoro (Android), a potem pauzuj albo zatrzymuj z ekranu blokady. Więcej w Planowaniu dnia.

Kiedy zatrzymuję, Flow daje przerwę proporcjonalną do pracy: domyślnie 5:1, więc 40 minut daje 8. Biorę ją. Pomijanie przerw to sposób, w jaki 40 minut skupienia zamienia się w 90 minut gapienia się w tę samą funkcję.

Pauza czy stop?

Zawsze coś przerywa. Moja zasada jest prosta:

Około minuty (pytanie, dzwonek do drzwi): Pauza, ogarniam sprawę, Wznów.
Wyraźnie dłużej: Stop. Potem biorę przerwę, bo i tak jestem już wybity z rytmu.
„Tylko minutka”, która nią nie była: wracam do zapauzowanego ekranu, widzę, że minęło 15 minut, i zatrzymuję. Bez wyrzutów sumienia. Sesja do momentu pauzy i tak się liczy.

Sesje krótsze niż 3 minuty we Flow nie są zapisywane, więc falstart nie zaśmieca statystyk.

Spotkania też się liczą

Włączam Flow z aktywnością Spotkanie, kiedy zaczyna się call albo szybka narada, i zatrzymuję, kiedy się kończy. To nie jest głęboka praca i właśnie o to chodzi. Pod koniec tygodnia Statystyki › Według aktywności pokazują, ile mojego „dnia pracy” to były w rzeczywistości spotkania. Ta liczba jest zwykle bezczelna.

Zapisuj to, czego nie planowałeś

Timer obejmuje zaplanowaną pracę. A sporo dnia nie jest zaplanowane: wyjście z domu, żeby coś załatwić, ktoś zadaje pytanie, na które nie znam odpowiedzi, więc muszę w tym pogrzebać przez pół godziny.

Do tego służą notatki w Dzienniku. Jedna linijka, czas domyślnie ustawiony na teraz:

„Wyjście po paczkę”
„Szukanie X dla Anny, brak odpowiedzi od ręki”

Na koniec dnia Dziennik pokazuje sesje, notatki i ukończone zadania na jednej osi czasu. Wtedy pytanie „czemu zrobiłem dziś tylko dwie sesje?” ma odpowiedź i zwykle nie jest nią lenistwo.

Raz w tygodniu

Otwórz Statystyki i sprawdź Porę dnia. Jeśli twoje skupienie skupia się między 9 a 11, wrzuć tam trudne rzeczy, a spotkania gdzie indziej. O ile się da.

Czterdzieści uczciwych minut jest lepsze niż dwie godziny udawania.